Monitorowanie wizyjne

        Monitorowanie wizyjne miejsc publicznych jest narzędziem, które w sposób znaczący podnosi efektywność pracy podległych służb w okolicach monitorowanego terenu, wzmacnia sprawność przemieszczania i poprawia jakość koordynowania patroli w terenie.

        Należy jednakże zdawać sobie sprawę, że instalacja wizyjna nie jest narzędziem odciążającym patrole od pracy, lecz przeciwnie, sprawia ona, iż interwencji jest więcej i są one przeprowadzane w tych miejscach i sytuacjach, które tej interwencji wymagają. Zwiększa się więc obciążenie jednostek patrolowych pracą, co z kolei powoduje zwiększenie efektywności pracy patroli, która w stosunkowo krótkim czasie prowadzi do zmniejszenia ilości zdarzeń dysfunkcyjnych na monitorowanym terenie. Należy sobie jednak zdawać sprawę, że monitoring wizyjny jest narzędziem pracy o charakterze wizyjnym, przez co należy rozumieć, że jego działanie sprowadza się do informowania o zdarzeniach dysfunkcyjnych i ewentualnego dokumentowania przebiegu tych zdarzeń. Oznacza to, że interwencje na podstawie informacji wizyjnej i tak będzie przeprowadzał patrol SM. Zależność powyższa determinuje więc system organizacji pełnienia służby SM. To z kolei oznacza, że praca instytucji powinna mieć charakter ciągły. Organizacja służby w rozkładzie terytorialnym będzie wymagała więc stałej obecności patrolu w bezpośrednim otoczeniu monitorowanego terenu. Zwiększy się więc teren wzmożonego dozoru prewencyjnego o obszar otoczenia monitorowanych miejsc. Oprócz funkcji zwiększającej sprawność organizacyjną SM, monitoring jest także substytutem patrolowym o charakterze biernym. Oznacza to, że w pewnym organizacyjnym stopniu potrafi wyręczyć np. stałe punkty patrolowe w miejscach, gdzie istnieje wzmożone zapotrzebowanie na obecność strażników.


        W przypadku Jeleniej Góry monitorowany jest obszar Placu Ratuszowego w centrum miasta. Pierwszym psychologicznym efektem działania monitoringu było wycofanie się zjawiska włóczęgostwa i narkomanii poza zasięg kamer. Należy przy tym zauważyć, że zjawisko nie zniknęło lecz zostało przesunięte na obszary peryferyjne Placu Ratuszowego. Tym samym wzrosła atrakcyjność turystyczna monitorowanego miejsca.

        Monitoring ma jednak także ujemne strony funkcjonowania. Najważniejszym zjawiskiem ujemnym jest krytykanctwo miejscowych masmediów co do zasadności finansowania powyższych przedsięwzięć i "odporność" na rzeczowe argumenty przemawiające za wykorzystywaniem środków budżetowych na zakup i instalację urządzeń wizyjnych. Ważnym elementem jest także fałszywe pojmowanie roli monitoringu, szczególnie przy kontroli i eliminacji zjawiska powstawania grafitti.

        Każdy taki system posiada swoje wady, którymi są:
  
   1. Istnienie obszarów nieobjętych monitorowaniem
   2. Znaczne rozproszenie uwagi dyżurnego obserwującego monitory, spowodowane wykonywaniem innych funkcji, niż sama tylko        obserwacja
   3. Istnienie znacznej ilości jednocześnie obserwowanych obiektów, co wynika z publicznego charakteru dozorowanego miejsca.

        Powyższe wady powodują, że przy wykorzystywaniu monitoringu może dochodzić do zjawisk dysfunkcyjnych (kradzieże, wandalizm), co niewątpliwie będzie przedmiotem krytyki.

 

        Podsumowując powyższe argumenty stwierdzam przydatność systemu w codziennej pracy służb miejskich. Należy jednakże wykorzystywać monitoring jako normalne narzędzie codziennej pracy, nie zaś jako panaceum będące złotym środkiem na wszelkiego rodzaju patologie społeczne.